Tottenham hekkensluiter ondanks versterking van meer dan €350 miljoen

PREMIER LEAGUE · ANALYSE

Waarom is Tottenham juist achteruitgegaan na een zomer waarin de club meer dan €350 miljoen uitgaf aan nieuwe spelers? Spurs gaan de interlandbreak in met twee punten en twee doelpunten uit vijf duels, onderaan de Premier League na een 3-2 nederlaag tegen Aston Villa.

Deze zomer zou het eindelijk anders worden. Na eerdere valse dageraden bij Tottenham Hotspur had de club nu een trainer met bewezen Premier League-ervaring én een oorlogskas van ruim €350 miljoen — verreweg het grootste transferbudget in de clubgeschiedenis.

En toch staat Tottenham na vijf competitiewedstrijden voor het eerst in achttien jaar onderaan de tabel. De enige twee doelpunten van het seizoen waren troostdoelpunten in een uiterst teleurstellend duel met Aston Villa afgelopen weekend.

Zo dramatisch als de stand doet vermoeden is het niet helemaal. Had Tottenham een van de vele goede kansen in de eerste helft tegen Villa benut, dan waren ze de interlandbreak ingegaan met een stuk minder kritiek over zich heen. Maar twee punten uit vijf duels en een schrikbarend gebrek aan doelpunten houden de druk hoog.

Hoewel het pas vijf wedstrijden zijn, is het gebrek aan constantie inmiddels het derde seizoen op rij zichtbaar. Tottenham pakte in heel 2026 tot nu toe slechts achttien punten — nog altijd één minder dan het gedegradeerde West Ham sinds het begin van 2024/25. Het stadion heeft sinds november 2024 meer Beyoncé-concerten gezien dan competitiezeges.

De rekening voor De Zerbi

Roberto De Zerbi kan de kritiek niet langer ontlopen, zeker niet na een zomer waarin hij op de transfermarkt vrijwel carte blanche kreeg en — op een linksbuiten van topniveau na — bijna alles binnenhaalde waar hij om vroeg.

Vlak voor het duel met Villa liet hij doorschemeren dat hij de zomer liever anders had ingericht, maar dat de club zich aan de regels van Financial Fair Play moest houden en dat spelers die eigenlijk verkocht zouden worden, alsnog moesten blijven. Veel sympathie zal dat hem niet opleveren, gezien de omvang van de uitgaven.

Een van de vertrekkers die Spurs met liefde lieten gaan, Luka Vuskovic, bloeit inmiddels op bij Brighton. De speler die hem verving, Jan Paul van Hecke, worstelde juist tegen Villa: hij werd drie keer uitgedribbeld en droeg grotendeels de schuld aan een rampzalig tweede tegendoelpunt.

Toch was het altijd onwaarschijnlijk dat geld alleen het probleem zou oplossen na twee opeenvolgende zeventiende plaatsen.

De grote zomeruitgaven van Spurs

Toch hadden fans meer verwacht, zeker van een trainer die bekendstaat om zijn mensenkennis en om het beste uit een groep te halen — iets wat hij bijna twee jaar lang op de Engelse zuidkust bij Brighton liet zien.

Eén overwinning zou Tottenham al uit het moeras trekken, en die kans krijgen ze wanneer de Premier League op 10 oktober hervat wordt tegen een eveneens onder druk staand Manchester United. Maar er spelen zorgen die met drie punten alleen niet zijn opgelost.

Waar zijn de leiders?

De naïeve manier waarop Spurs tegen Villa op achterstand kwamen — met een geblesseerde Micky van de Ven aan de kant en een onbedoelde steekbal van Andy Robertson die de aanval inleidde — deed De Zerbi klagen dat de “leiders in het team ook echt leiders moeten zijn” op zulke cruciale momenten. “We mogen wedstrijden niet op deze manier verliezen”, voegde hij toe.

Maar heeft zijn selectie wel genoeg van dat type speler? Van de Ven, Pedro Porro, Ben Davies, James Maddison en Archie Gray werden vorige maand door De Zerbi aangewezen als het vijfkoppige leiderschapsgroepje — maar geen van hen geldt als een geboren aanvoerder die ploeggenoten bij de kraag grijpt.

Dat is niets nieuws. De oude bijnaam ‘Spursy’ heeft de laatste tijd een nieuwe vorm aangenomen: Tottenham heeft al bijna twee jaar geen competitiewedstrijd meer gewonnen nadat het eerst tegen kwam, en pakte sindsdien slechts negen keer nog een gelijkspel terug vanuit een achterstand.

Het vertrek van Cristian Romero deze zomer was op zich logisch — zijn felheid schoot regelmatig door — maar het heeft een gat achtergelaten dat nog altijd niet is opgevuld. Dat gat werd nog groter door het vertrek van de beperkte maar strijdbare middenvelder Joao Palhinha, die De Zerbi zelf liever had behouden.

“Het is moeilijk uit te leggen. In mijn veertien jaar als trainer heb ik nog nooit een team gezien dat zo breekbaar en zo wisselvallig is als wij.”

Aldus De Zerbi na de nederlaag tegen Villa — een uitspraak die weinig vertrouwen wekt dat hij op dit moment een oplossing paraat heeft.

Duur middenveld, mager rendement

Ook zonder Palhinha kan De Zerbi niet klagen over de investeringen op het middenveld: bijna £200 miljoen ging naar Sandro Tonali en Mateus Fernandes samen. Tonali zou fris moeten zijn na een zomer zonder WK, maar heeft het niveau dat hem bij Newcastle tot publiekslieveling maakte — en Spurs deed besluiten hun transferrecord te breken — nog niet laten zien.

Ook de aanhoudende soap rond de toekomst van Richarlison helpt niet, ondanks diens eigen beperkingen. Dat weegt des te zwaarder nu Spurs kampen met een schrijnend gebrek aan doelpunten, terwijl de topschutter van vorig seizoen grotendeels — deels op eigen verzoek — aan de kant staat.

Dominic Solanke is nog altijd niet volledig fit. De Zerbi klonk bijna verontschuldigend over zijn vormloze spits na het duel met Villa: “Hij is veel beter dan deze versie van Dominic Solanke.” Maar met de laagste gemiddelde xG per schot van de hele Premier League — en een totaal dat alleen dat van hekkensluiter Coventry overtreft — moet de échte Solanke snel opstaan. Of moet Omar Marmoush zijn scherpte terugvinden. Er zullen meerdere spelers een stap naar voren moeten zetten.

Nog vroeg, maar toch

Het is nog vroeg in dit nieuwste hoofdstuk van de Spurs-machine, en met meer dan de helft van de basisploeg tegen Villa die vorig seizoen nog niet bij de club zat, verbaast wat aanloopproblemen niemand. Maar een tabel waarin Spurs met twee punten, twee doelpunten helemaal onderaan bungelen, voelt als meer dan dat alleen.

Er leeft nog altijd het gevoel dat het goed gaat komen — er zit onmiskenbaar kwaliteit in deze selectie, en niemand hoeft eraan herinnerd te worden wat De Zerbi kan. Maar zijn eerdere avonturen hebben de neiging op een zure noot te eindigen. De hoop is dat dat hier nog niet is begonnen.

​Read More