Dertiende plek, miljoenen uitgegeven: waar loopt het mis bij United?

Michael Carricks ploeg staat na vier duels op de dertiende plaats. Los van de nederlaag tegen City zijn er meerdere terreinen die om aandacht vragen.

Vier duels, vier punten en een dertiende plek: dat is de schamele oogst van Manchester United tot dusver dit seizoen. Een nederlaag bij Hull (2-0), een ruime zege op Ipswich (5-2), een gelijkspel bij Everton (2-2) en zondag een nederlaag tegen stadsgenoot Manchester City (1-0) vormen de balans. Voor dat laatste resultaat is enige verzachting te vinden: het stadsduel kwam nog geen drie dagen na de Champions League-zege op Sabah, terwijl Enzo Maresca’s City twee dagen extra rust had na de zege bij Porto. United ontvangt woensdag Brighton in de League Cup en reist zondag naar Fulham. Maar is de ploeg werkelijk zo matig als de ranglijst suggereert?

Wordt Carrick de nieuwe Solskjær?

Toen Ole Gunnar Solskjær in december 2018 als interim-trainer aantrad na het roerige tijdperk van José Mourinho, won hij veertien van zijn negentien wedstrijden en werd in maart 2019 definitief aangesteld. Wat volgde was een duik van slechts twee zeges uit tien duels, waarna United eindigde op de zesde plaats — exact de positie waarop Solskjær was binnengekomen. Carrick redde vorig seizoen als interimcoach de eer van de club na het mislukte avontuur van Ruben Amorim en loodste United naar de derde plaats. Sinds zijn vaste aanstelling zijn de resultaten echter verslechterd. Dat Solskjær destijds nooit zeker was van zijn positie — hij werd in november 2021 ontslagen — betekent uiteraard niet dat zijn voormalige ploeggenoot en assistent hetzelfde lot wacht. Toch dringt de vraag zich op hoeveel tegenvallende resultaten Carrick nog rest voordat technisch directeur Jason Wilcox verweten wordt overhaast weer een populaire oud-speler te hebben aangesteld. Een aanwijzing dat Wilcox mogelijk twijfels had, is te vinden in de duur van Carricks contract: het loopt tot 2028, niet bepaald een lange termijn voor een hoofdtrainer.

Een zorgwekkende passiviteit

Toen Phil Foden zondag na 23 minuten met rood van het veld werd gestuurd, had United op Old Trafford een man meer. Toch bleef de ploeg van Carrick opvallend onaangedaan; de as Kobbie Mainoo-Youri Tielemans op het middenveld kreeg geen grip op de wedstrijd en creëerde nauwelijks kansen voor het aanvalskwartet Bruno Fernandes, Bryan Mbeumo, Matheus Cunha en Marcus Rashford. Voor het eerst in twaalf thuisduels onder Carrick in de Premier League bleef United onder een xG van 1,0 (0,95) — een gegeven dat Carrick eigenlijk meer zorgen zou moeten baren dan de omstreden VAR-beslissing die de winnende treffer van Erling Haaland mogelijk maakte (Enzo Fernández bleek achteraf, zoals videoscheidsrechtersorganisatie Pro Ref later erkende, buitenspel te hebben gestaan bij een fase die het spel beïnvloedde). Ditzelfde gebrek aan initiatief was al zichtbaar bij de openingsnederlaag in Hull, waar Andrey Santos naast Tielemans stond: nauwelijks doelgevaar en een ploeg die zich passief opstelde.

De zoektocht naar een linksback loopt vast

Het blijft opmerkelijk dat een zomerlange interesse in een linksback — met Newcastles Lewis Hall als voornaamste doelwit, naast Arsenals Myles Lewis-Skelly en David Raum van RB Leipzig — op niets is uitgelopen. Een zwakke plek herkennen en die vervolgens niet verhelpen oogt amateuristisch, en zal Carrick allerminst hebben verheugd. In plaats daarvan werden drie middenvelders aangetrokken: Tielemans, Santos en Carlos Baleba. Met Mainoo en de langdurig geblesseerde Manuel Ugarte al in de selectie, is er wat voor te zeggen dat dit één aankoop te veel was voor het middenrapport. Het bedrag dat bijvoorbeeld in Santos werd gestoken (48 miljoen pond plus 2 miljoen aan bonussen) had evengoed in de linksbackpositie geïnvesteerd kunnen worden. Vier duels ver dit seizoen bleek dat mogelijke gemis al pijnlijk duidelijk. Eerste keus Luke Shaw, wiens loopbaan geplaagd wordt door blessures, ontbrak tegen City door een lichte blessure, waardoor Carrick noodgedwongen terugviel op noodoplossing Patrick Dorgu. Vorig seizoen speelde de Deen in dezelfde wedstrijd nog als linksbuiten — en scoorde zelfs. Zondag was het juist Dorgu die, toen Josko Gvardiol de bal vanaf rechts voorgaf, Haaland moest opjagen aan de verre paal in plaats van zijn eigen linkerflank te bewaken. Ook een verkeerd kopduel van Dorgu leverde City de bal op waarmee de aanval werd ingezet.

De zomeraankopen moeten gaan renderen

Voor een investering van 148 miljoen pond haalde United Santos, Tielemans (35 miljoen) en Carlos Baleba (65 miljoen) binnen. De opbrengst tot dusver: één basisplaats voor Santos (de nederlaag bij Hull) en een weinig opvallende Tielemans, die overigens in alle vier de competitieduels startte. Baleba, de blikvanger van de aankopen, moet vanwege een blessure zijn debuut nog maken en wordt pas na de interlandperiode terugverwacht. In dit vroege stadium van het seizoen zou dit alles er minder toe doen als de resultaten beter waren. Tijdens het voorbereidingskamp van United in het Ierse County Kildare in augustus gaf Tielemans toe dat geen enkele andere club interesse toonde om zijn afkoopclausule van 35 miljoen pond bij Aston Villa te activeren. Nu United probeert het seizoen alsnog vlot te trekken, zal de aanvoerder van België meer moeten laten zien — zowel als speler als als leider.

Tijd voor een basisplaats voor Sesko?

Benjamin Sesko keerde bij aanvang van het seizoen terug van een blessure en kwam in alle competitieduels van de bank, plus één keer in de basis tegen Sabah, waartegen hij ook scoorde. De Sloveen was ook trefzeker in het gelijkspel bij Everton, waarmee hij gedeeld derde topschutter van de ploeg in de competitie is, achter Bruno Fernandes (drie treffers) en Bryan Mbeumo (twee). Matheus Cunha en Marcus Rashford bleven met respectievelijk vier en drie basisplaatsen nog zonder competitietreffer. Sesko’s directheid als klassieke nummer 9 lijkt daarmee een optie die het verkennen waard is, wellicht al vanaf de aftrap bij Fulham.

​Read More