Samenvatting Manchester United – Wolverhampton Wanderers

Manchester United – Wolves (1-1) | 30 december 2025 | Old Trafford

Manchester United sloot 2025 af met een zure nasmaak: een 1-1 gelijkspel tegen hekkensluiter Wolverhampton Wanderers, in een wedstrijd die vooral liet zien hoe dun het koord is waarop United balanceert. De thuisploeg kwam verdiend op voorsprong, maar gaf het vlak voor rust weer weg, waarna een rommelige slotfase nog even vuurwerk beloofde, tot VAR het lont uitblies.

Doelpunten

1-0 Joshua Zirkzee (27’): schot van Zirkzee wordt van richting veranderd via Ladislav Krejci en valt binnen.
1-1 Ladislav Krejci (45’): Wolves slaat toe uit een hoekschop; United krijgt de bal niet weg en Krejci kopt binnen net voor de thee.

Wedstrijdverloop

Eerste helft: een schaakpartij, tot één pion ineens promoveert

Ruben Amorim sleutelde aan zijn opstelling en ging (weer) richting zijn vertrouwde defensieve structuur, met Zirkzee in de voorste linie nadat Mason Mount ontbrak. Het begin was stroef: Wolves zakte compact in, United hield veel balbezit maar vond weinig scherpe openingen.

Het eerste echte moment van gevaar kwam via Benjamin Sesko, die na een aanval over links een schietkans creëerde, maar net naast mikte. Even later kreeg hij nóg een grote mogelijkheid: een kopbal uit een corner belandde op de paal. Dat was zo’n kans die je normaal als krijtstreep op het scorebord tekent.

En toch viel de openingstreffer wél, zij het met een beetje geluk. Een sterke actie en doordekken van Ayden Heaven hoog op het veld leidde tot ruimte voor Zirkzee. De Nederlander wurmde zich vrij en schoot; via Krejci’s been (of knie) ging de bal langs José Sá: 1-0. Old Trafford ademde even.

Maar United kreeg het niet in de greep. Wolves bleef brutaal genoeg om te prikken, en vlak voor rust ging het mis bij een standaardsituatie: United ruimde niet op, en Krejci maakte zijn eerdere “eigen hulp” goed door binnen te koppen: 1-1. Op de tribunes: het soort gemompel dat langzaam verandert in boegeroep.

Tweede helft: kansen zat, controle nul

Na rust werd het opener, maar niet per se beter. Wolves rook dat hier meer te halen viel dan “eervol verliezen”, en United bleef aanvallend te vaak hangen in rondspelen zonder snijrand. Wat wél bleef: momenten van chaos in beide zestienmeters.

Wolves kwam gevaarlijk door, onder meer via standaardsituaties en tweede ballen. Senne Lammens moest meerdere keren redding brengen, met een opvallende fase waarin hij een gevaarlijke poging stopte en ook de rebound nét wist te pareren. Aan de andere kant ontsnapte Wolves ook: Sá moest zelfs ingrijpen toen een bal via een eigen speler bijna over de lijn rolde.

United drong in het laatste kwartier wel aan, maar het was vaak “druk zonder dreiging”. Tot minuut 90: Sesko schoot, Sá keerde, en Patrick Dorgu ramde de rebound binnen. Old Trafford ontplofte. En toen… die lange VAR-pauze, het feestje in slow motion, en uiteindelijk het verdict: buitenspel, doelpunt afgekeurd.

Het slotbeeld was pijnlijk passend: United met een punt dat als twee verloren voelde, Wolves met een punt dat als zuurstof aanvoelde.

Opvallend

Wolves doorbreekt een dramatische reeks: met dit gelijkspel kwam er een einde aan een lange reeks nederlagen en pakte de nummer laatst opnieuw een broodnodig punt.
Boegeroep op Old Trafford: de onvrede bij het thuispubliek was hoorbaar na het laatste fluitsignaal.
Uitblinker (volgens Sky): Mateus Mane werd genoemd als Man of the Match.

Stand van zaken

Voor Manchester United voelde dit als een gemiste sprong richting de top: een thuiswedstrijd tegen de rode lantaarndrager waarin je eigenlijk móét doordrukken na de 1-0. In plaats daarvan bleef het aanvallend net te weinig vloeien, en kreeg Wolves precies wat het wilde: leven in de wedstrijd, twijfel in het stadion. United blijft daarmee in de subtop hangen (zesde, 30 punten), terwijl Wolves onderaan blijft maar wel iets mee naar huis neemt om 2026 mee in te rollen