Engelse media lovend: Slot durft Salah te passeren – en wint

Na een van de meest besproken weekends van het Premier League-seizoen stond niet Alexander Isak maar vooral één naam centraal in de Engelse media: Arne Slot. Niet vanwege een flitsende quote of tactische speech, maar omdat hij het ondenkbare deed: Mohamed Salah uit de basis laten in een crisisduel – en tóch met Liverpool winnen bij West Ham.

Hier is hoe de Engelse pers reageerde op Slots “big call” en wat dat volgens hen betekent voor Salah én voor “Liverpool 2.0”.

Context: een crisis, een vedette op de bank en een broodnodige zege

Liverpool arriveerde in Londen in pure crisismodus: negen nederlagen in de laatste twaalf wedstrijden, de slechtste reeks sinds de jaren vijftig.
De 4-1 afstraffing tegen PSV in de Champions League werd door veel commentatoren omschreven als een dieptepunt dat “alles ter discussie stelde: systeem, mentaliteit én sterrenstatussen”.

Dat Slot uitgerekend in zo’n wedstrijd zijn recordaanvaller Alexander Isak liet starten en publiekslieveling Salah op de bank parkeerde, werd in de media meteen neergezet als een gok op het randje. ESPN sprak van een “bold decision” die je normaal alleen neemt “als je óf wanhopig bent, óf precies weet wat je doet”.

Toen Isak vervolgens de 1-0 maakte en Cody Gakpo in blessuretijd de 2-0 binnenschoof, kantelde de toon: van verbazing naar voorzichtig respect.

“A big call – but the right one”: lof voor Slots lef

Bij Sky Sports werd het dossiertje meteen breder getrokken dan alleen Salah. In de analyse werd benadrukt hoe Slot “drastische maatregelen” nam om de neerwaartse spiraal te doorbreken: grote namen eruit, hoge intensiteit erin, en een ploeg die eindelijk weer compact verdedigde.

Een veel terugkerend thema:

Dit was meer dan rotatie, het was een signaal dat reputatie niet langer een basisplaats garandeert.
Slots selectie gaf volgens commentatoren de indruk van “voetbal-meritocratie”: speel je slecht of verdedig je niet mee, dan kun je ernaast staan – ook als je Mohamed Salah heet.

Het Liverpool-gerichte This Is Anfield vatte de stemming aan Engelse kant bondig samen: de keuze om Salah te laten banken was “een grote beslissing, maar gezien zijn vorm en defensieve bijdrage moeilijk aan te vechten”.

Kortom: media zagen Slots lef vooral als noodzakelijk leiderschap in een ploeg die te lang op automatische piloot draaide.

Tactiek boven status: zo werd de beslissing uitgelegd

In de Engelse berichtgeving kwam één rode draad terug: Slot verkoos tactiek en balans boven status en sentiment.

1. Bescherming van de rechterflank

Meerdere analyse-stukken wezen erop dat West Ham-linksback El Hadji Malick Diouf een belangrijke factor was in de voorbereiding. Zijn snelheid en drang naar voren hadden, in combinatie met Salahs afnemende verdedigende arbeid, een open uitnodiging kunnen vormen voor counters.

Door in plaats daarvan te starten met Florian Wirtz en een hardwerkende voorhoede, kreeg Liverpool:

meer druk op de bal bij de opbouw van West Ham;
betere restverdediging bij balverlies;
minder “vrije meters” voor Diouf aan de buitenkant.

2. Pressing en energie

Engelse analisten benadrukten hoe groot het verschil in intensiteit was met de PSV-wedstrijd. Daar werd Liverpool “overlopen en overlopen” – nu won het team weer meer duels, werd hoger druk gezet en zaten de linies dichter op elkaar.

Salah, 33 en niet meer in zijn absolute piek, past op dit moment minder vanzelfsprekend in een systeem waarin álle aanvallers 90 minuten lang moeten jagen. Dat werd nergens hard uitgesproken, maar tussen de regels door wel gesuggereerd.

Hoe de media over Salah zelf spraken

Opvallend: ondanks de harde realiteit dat hij geen minuut speelde, bleef de toon over Salah zelf relatief genuanceerd.

1. Vormdip in plaats van afrekening

Bij Goal werd gesproken van “het logische gevolg van een vormdip”. De site schreef dat Salah “de prijs betaalde voor enkele zwakke optredens”, maar plaatste dat wel in de context van de bredere malaise bij Liverpool.

De onderliggende boodschap:

dit is geen eindstation voor Salah,
maar wel een wake-upcall dat zijn status niet onaantastbaar is.

2. Slot benadrukt: “zo belangrijk voor deze club”

In vrijwel elk Engels verslag werd uitgebreid geciteerd uit Slots perspraatje na afloop. Hij benadrukte dat Salah “nog steeds zó belangrijk is voor deze club” en dat vier wedstrijden in tien dagen met een smalle selectie rotatie onvermijdelijk maken.

De Engelse media lazen dat als:

een bewuste poging om de angel uit het verhaal “Slot vs Salah” te halen;
maar óók als signaal dat Salah zich moet aanpassen aan de nieuwe realiteit, waarin Slot per wedstrijd kiest en niet per naam.

De bredere lijn: “Liverpool 2.0” en het Slot-project

Interessant is hoe sommige commentatoren de wedstrijd meteen in een groter narratief plaatsten: de herstart van “Liverpool 2.0”.

This Is Anfield bundelde de reacties uit de Britse pers en concludeerde dat het vertrouwen in Slot, ondanks de dramatische reeks, “het juiste blijkt te zijn” omdat hij durft te snijden in heilige huisjes en rigoureuze keuzes maakt.

Belangrijke accenten in die analyses:

Isak als symbool van de nieuwe aanval
Zijn eerste Premier League-goal werd niet alleen als opluchting gezien voor de spits zelf, maar ook als bewijs dat Slot zijn recordaankoop niet laat verpieteren in een systeem dat om Salah draait.
Wirtz als sleutelspeler
Engelse media prezen zijn dynamiek, tussen de linies en in de omschakeling. Voorbeeld van de richting waarin Slot met zijn aanval wil: flexibel, veel positiewisselingen, en minder afhankelijk van één superster.
Van “Salah-team” naar “Slot-team”
Sommige columnisten schreven dat de omslag onvermijdelijk was: van een elftal gebouwd rond Salahs genialiteit naar een collectief waarin tien man even belangrijk zijn als de elfde.

Fan- en pundit-reacties: “Hou hem maar even op de bank?”

In talkshows en fan-reacties online ging het nog een stap verder.
Bij ESPN FC werd openlijk de vraag gesteld of Liverpool er, in deze fase, niet simpelweg beter uitziet zonder Salah in de basis.

Op YouTube-kanalen en fanmedia klonk een vergelijkbare, zij het soms hyperbolische, lijn:

“Dit was de eerste keer in maanden dat Liverpool als team verdedigde.”
“Misschien heeft Salah een periode op de bank nodig om weer hongerig te worden.”

De traditionele kranten waren voorzichtiger. Daar domineerde eerder de boodschap dat:

deze beslissing vooral draaide om balans, energie en tactiek;
structurele conclusies over een clublegende na één bankbeurt ongepast zijn.

Wat zegt dit nu écht over Slot en Salah?

Als je de Engelse media na dit weekend bij elkaar optelt, ontstaat ongeveer dit beeld:

Over Arne Slot
- Hij heeft eindelijk een statement gemaakt dat past bij een topcoach: niemand is groter dan het team.
- Hij wordt gezien als iemand die bereid is impopulaire keuzes te maken om Liverpool uit de crisis te trekken.
- De zege bij West Ham wordt gezien als een kleine, maar symbolisch belangrijke stap in de heropbouw van zijn geloofwaardigheid.
Over Mohamed Salah
- Hij blijft een icoon en een belangrijke speler, maar zijn vanzelfsprekende basisplaats is weg.
- De media benadrukken zijn mindere vorm en beperkte defensieve bijdrage, zonder zijn status als clublegende te ontkennen.
- Zijn reactie in de komende weken – op trainingen en in invalbeurten – wordt gezien als cruciaal voor zijn rol in Liverpool 2.0.

Conclusie: van crisisverhaal naar machtsverhaal

Vooraf was West Ham – Liverpool vooral het verhaal van een kampioen in vrije val.
Na het weekend is dat verschoven naar een ander narratief waar de Engelse media dol op zijn: het verhaal van een manager die laat zien wie er de baas is.

Arne Slot durfde Mohamed Salah, hét gezicht van het Liverpool van de afgelopen acht jaar, buiten de basis te laten in een must-win pot – en kreeg gelijk. De Engelse pers ziet daarin niet zozeer een breuk met Salah, maar vooral een turning point: het moment waarop Liverpool ophoudt het team van één man te zijn en definitief een ploeg wordt in de greep van Slot.